03 Ekim 2011 Pazartesi 10:57
Meclis’ten Beklenen...
Bir gazeteci sorumluluğuyla Meclisten beklenenleri, o yıla özel sorunları, yasama yılının başında işliyordum.

Bu yıl bir başka sorumlulukla, bedenen olmasa da ruhen Meclisin içinden bakarak önümüzü görmeye çalışıyorum.

Yeni Meclisten beklenenlerin başında yeni anayasa geliyor. 29 yılda 17 kez yapılan değişiklikle 113 maddesi değişen 1982 Anayasası deyim yerindeyse yamalı bohçaya dönmüş durumda. Değişiklikler farklı zamanlarda olduğu için birbiriyle örtüşmeyen, hatta farklı yorumlara neden olan maddeler de var.

AKP, yeni anayasanın yapımıyla ilgili Mecliste, hatta toplumda olabildiğince geniş mutabakat arayacağını söylüyor. Ancak bunun biçimi, yöntemi de çok açık değil.

Daha doğru anlatımla ucu açık...

AKPnin böylesi durumlarda uzlaşmadan anladığı şu:

Biz ne tür değişiklikler istediğimizi madde madde yazalım, muhalefet de kendi paketini getirsin, alt alta koyalım. Böylece herkesin istediği yerine gelmiş olur. Kimse kimsenin maddesine de karışmaz.

Oysa uzlaşma bu değil. Hele anayasada, metnin tümünün ortaklaşa yazılması gerekir.

***

Yeni anayasa çalışmaları başlarsa, AKP nasıl bir tutum izler?

Klasik yanıt şu olabilir:

Bugüne kadar ne yaptıysa onu yapar!

Bundan sonra farklı bir tutum izleyebilir mi?

Elbet peşin hükümlü olmak istemeyiz ama, yaptığı öngörüşmelerden kamuoyuna tam güven veren bir sonuç çıkmıyor.

AKPnin tüm kurmaylarının, Bütün sorunların çözüm yeri Meclistir, herkes milli iradenin tecelli ettiği Mecliste çözüm arasın demeçleri verdiği dönemde 50ye yakın kanun hükmünde kararname (KHK) çıktı.

Bunlar öyle kararnameler ki, pek çok devlet kurumunun yapısını tümüyle değiştirmekten tutun da kültür ve tabiat varlıklarının her türlü kullanıma açık hale getirilmesine kadar çok köklü düzenlemeyi içeriyor. Bunlar Meclise yasa tasarısı olarak getirilse uzun süre tartışılacak, belki de eleştiriler haklı bulunarak değiştirilecek.

En temel gücünü, yasa yapma yetkisini hükümete devreden Meclisin 24. döneme en azından onuru zedelenmiş başladığını kabul etmek gerek.

Hükümet 3 Mayıs 2011de 6 aylığına her türlü KHK çıkarma yetkisini Meclisten almıştı. Yaklaşık bir ay daha bu yetkiyi kullanma hakkına sahip.

***

Bütün bunlardan öte, Meclisin önündeki en önemli görev şu:

İç barış!

Bir ülkenin aynalarından biri Meclistir. Eğer ülkede barış havası yoksa, siyasi ve toplumsal iklim bozulmuşsa elbette parlamentosunda da huzur olması beklenemez. Gerilim ister istemez Meclise de yansıyacaktır.

Böyle bir durumda ikilem şudur:

Meclis, gerilim taraflarının güç gösteri merkezi mi olacak, yoksa çözüm yeri mi?

Geçmişte birinci şıkkın çok örneğini gördük. Önümüzdeki dönem ise her şeye açık.

Cumhurbaşkanlığı değişimi de bu Meclis döneminde olacak. Anayasa dahil Meclisteki her türlü çalışmanın bir ayağının Başbakanın bundan sonraki kişisel hedeflerine de dönük olacağını söylemek abartma olmaz.

Açılışın hemen sonrasındaki en tartışmalı konu ise boş sandalyeler. Konu AKP dışındaki üç partiyi de ilgilendiriyor.

AKPyi ilgilendirmiyor mu?

Görünüşte öyle.

Gerçekte öyle görünmüyor.

Doğrudan beni de ilgilendirdiği için akla gelen olasılıkları sıralamayı şık bulmuyorum.

Dileğim o ki, her şeyin dışında ve öncesinde Meclisin tam toplanması temel ilke olarak benimsensin.

Aksi halde daha başlarken TBMMnin ilk görünümü şu olacak:

Eksikli Meclis!

Yorumlar

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol